مجلدات الوافى ، به ردّ نظريات وى پرداخته است . سيد اجل امير كمال الدّين فتح اللّه بن هيبة اللّه بن عطاء اللّه حسنى حسينى سلامى شاهى وى از سادات بزرگوار علماى متأخرين و از معاصران دولت صفويه بشمار مىآيد و به گمان من در آخر عمر در هندوستان ساكن بوده است . از تأليفات او رياض الابرار فى مناقب الكرّار است . اين كتاب كه به پارسى تأليف شده ، جامع لطائف فضائل حضرت مولى امير المؤمنين عليه السّلام و تنى چند از اولاد طاهرين آن حضرت صلوات اللّه عليهم اجمعين و جوامع احوال ايشان است . مطالب اين كتاب را از كتابهاى اهل سنت كه قوىترين دليل بر حقانيت اهل بيت است ، گرد آورده و گاهى هم از كتابهاى شيخ مفيد ؛ از كتاب الثاقب فى المناقب شيخ محمد بن على گرگانى معاصر با ابن شهرآشوب و امثال ايشان ، از اصحاب ما ، نقل كرده است و من به نسخه‌اى از آن در اصفهان در نزد ملا محمد حسين معلم محبوس دست يافتم كه تحقيقات ارزنده‌اى در آن به چشم مىخورد كه از كتابهائى كه كمتر در اختيار ديگران بوده ، نقل كرده است . از جمله ، مطالبى كه در اثناى بحث از لزوم مراعات از سادات ايراد نموده ، از كتاب الاربعين من الاربعين ، كه بايد مؤلف آن مشخص شود ، « * » اين حديث را نقل كرده است : پيمبر اكرم ( ص ) فرمود : هرگاه يكى از فرزندان من بر كسى وارد شود و آن

--> ( * ) الذريعة ، ج 1 ، ص 432 ، دو كتاب به اين نام از شيخ مفيد و شيخ منتجب الدّين ياد كرده و از كتاب مذكور نيز نام برده است و اظهار داشته از مؤلف آن اطلاعى ندارم سپس از كتاب حاضر نقل كرده كه مؤلف رياض الابرار از كتاب مزبور حديث استحباب قيام براى سادات را نقل نموده و اشاره كرده كه مؤلف رياض از مؤلف آن اظهار بىاطلاعى نموده و ظاهر آن است كه كتاب يادشده غير از كتاب مفيد و منتجب الدّين است و صاحب رياض كه خرّيت فن رجال و كتاب‌شناس ماهر است ممكن نيست از دو كتاب مزبور بىاطلاع باشد بنابراين كتاب يادشده كتاب مفيد و منتجب الدّين نخواهد بود - م .